Α, μα πια! Πάλι τσακωθήκαμε με το συνήθη καταληψία του οικογενειακού DSL, αλλά αυτή τη φορά η κόντρα μας δεν είχε να κάνει με τις απεχθείς δισκογραφίες που κατεβάζει, αλλά ευτυχώς δεν ακούει (βλέπε τα άπαντα των Europe και των λοιπών αποτροπιαστικών ποζεράδων, που ούτε θέλω να αναφέρω). Το σημείο τριβής ήταν ο Καραγκούνης και οι διάφορες κακοήθειες που ο συνήθης καταληψίας και οι παραλίες φραπεδόβιοι φίλοι του λένε γι’ αυτόν. Γιατί τα εν λόγω μπουμπούκια θεωρούν το Γιωργάκη κάτι μεταξύ σε διασταύρωση του Στάθη Ψάλτη σε αλλεργικό σοκ μετά από τσίμπημα μέλισσας, της Ταϋγέτης και του Τέρας του Λόχνες. Αν είναι δυνατόν!
Από την άλλη είμαστε το στρατόπεδο των κοριτσιών που τον βρίσκουμε αρκετά γούτσου με μια δόση μπρουτάλ μελαχρινής γοητείας: κάτι σε Σισιλιάνο της Νέας Υόρκης που πουλάει σαλάμια στο οικογενειακό παντοπωλείο στο Μπρούκλιν, αλλά πάντα ονειρεύεται να κατακτήσει τα σαλόνια του Μανχάταν.
Επειδή άκρη δεν βγάζουμε οι δυο αντιμαχόμενες πλευρές, με άριστα το δέκα πόσο θα βαθμολογούσατε τον Καραγκούνη στο διαγωνισμό Μίστερ Κόσμος 2007;;;
