Τετάρτη, 18 Απριλίου 2007

H γενιά του Κλικ, είκοσι χρόνια μετά


Ήταν τον Απρίλιο του 1987 όταν κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του Κλικ, με εξώφυλλο την εικονική περσόνα του Max Hedrum. Μέσα σε χρόνο dt το περιοδικό που ευαγγελιζόταν ότι «η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή» (μέσα από το ιστορικό ασημένιο εξώφυλλο) δημιούργησε τους πρώτους νεοφώτιστους του lifestyle. Τα αμπέχονα και τα ταγάρια μπήκαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, τα ροκ ημερολόγια έκλεισαν, το θυμωμένο ύφος της αμφισβήτησης έσβησε επίσης. Ο αγώνας πλέον μεταφέρθηκε στις μπάρες των ορθάδικων της εποχής: στο Rock’n Roll, το No name και αργότερα στα μαγαζιά του Φερνάντο. Με ένα ποτό στο χέρι άκουγες Prince, Talking Heads και κάτι περίεργους τύπους από τη Νέα Υόρκη που τους έλεγαν Beastie Boys. Είχε ξεκινήσει η εποχή της καλοπέρασης, της υπερκατανάλωσης και της αποθέωσης του εγώ.
Είκοσι χρόνια μετά, κάνοντας έναν απολογισμό δύσκολα θα έλεγε κανείς ότι το Κλικ ήταν η αιτία της στροφής στο lifestyle, υπήρξε όμως σίγουρα το μέσο. Παιδί της εποχής του, πυροδότησε κάποιους μηχανισμούς που ούτως ή άλλως θα έμπαιναν αργά ή γρήγορα σε ισχύ. Απλά συχνά μελαγχολώ παρατηρώντας την κατάληξη εκείνης της φανταχτερής γενιάς, της γενιάς μου, που πλέον σφηνωμένη στα γρανάζια των πολυεθνικών, των διαφημιστικών και των ΜΜΕ αναμασά έναν παλιμπαιδισμό και έναν θλιβερό (τι ειρωνία, έτσι;) τρόπο ζωής που συχνά σοκάρει.

16 σχόλια:

  1. Κοινώς, από τότε που βγήκε το ΚΛΙΚ μας έχει φάει το πουλαωμούρη, το δήθεν και η γκλαμουρομαλακία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν το θέτει ακριβώς έτσι η pastaflora...
    αλλά τη θλίψη συχνά τη νιώθω κι εγώ, της ίδιας γενιάς- της γενιάς μου :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Επιτέλους ας τα πει και κάποιος άλλος, γιατί όταν τα λέω εγώ είμαι θυμωμένος..
    Ειδικά για τις τελευταίες τρείς σειρές. Εύγε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @estarian: γενικά μας έχει φάει το επιφανειακό και το κενό, τυλιγμένα σε ένα γυαλίστερο περίτυλιγμα.

    @mitsakos: συχνά νοσταλγώ τις εποχές της αθωότητας, αν και ετούτες εδώ που ζούμε έχουν το ενδιαφέρον τους. απλά πρέπει να ψάξεις για να βρεις...

    @μουτζαχεντίν: τα ζεις, τα ζω, τα ζούμε καθημερινά. να μην τα πούμε; κι ας είναι και με θυμό. (θα σε διαβάσω μετά προσοχής το απόγευμα και μετά ... μέταλ φροντιστήριο στα ανίψια!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. παντως ενω ημουν τελειως αντι-κλικ και παντα το εβριζα και ποτε δεν το αγορασα κλπκλπκλπ εχω να πω οτι αυτο κι αν το τελευταο μεγαλο χαρτι στο "πειραμα λαλιωτη"*. οσο για το αν καποια πραγματα θα γινοντουσαν ετσι κι αλλιως πολυ αμφιβαλω. καλομαγειρεμενο ητανε και απλα βρηκανε και καποια κορακια(βλ κωστοπουλαιους) για να το πραγματοποιησουν.

    *ετσι περιγραφουμε με κατι φιλους ολο εκεινο το τρομερο που επαιξε εκεινη την εποχη με αποκορυφωμα την εποχη του κλικ. αν και την ιδια εποχη γινοντουσαν πολυ καλυτερα πραγματ στην ελλαδα απο noname & prince.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. pera apo to lifestyle kai ton xoro auto..eimaste oi perissoteroi 30+ pou o protos apologismos tora, den einai kai toso entharintikos..exoume simeio anaforas to klik kai anamniseis apo ekeini tin epoxi..mia fouska pou eskase kai mas edeikse oti kai meis mesa mas..exoume apla aera kopanisto..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Respect! Eimai mallon ligo neoteros alla (to 87 hmoun 11 xronon) alla thimamai thn aisthisi oti ta pragmata allazoun, tote nomiza pros to kalitero. Egateleipsa kai ego to rock gia pio hlekronikous hxous (tous beastie tous akouga apo pitsirikas). Den eixa ypopsiastei oti olo afto to reuma tha kateleige sthn tragikh pragmatikotita tou shmera ton poliethnikon,mme kai tou katanalotismou, ta deltia eidhseon tou star!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @marquee: πολλοί από μας πατήσαμε τη μπανανόφλουδα. και χάσαμε και τα καλά που περιγράφεις και πολλά σημαντικά ακόμα. είδες τελικά πόσο πετυχημένο αποδείχτηκε το πείραμα;

    @sox & buruburu: σίγουρα ο απολογισμός δεν είναι και ό,τι καλύτερο. το ζήτημα είναι να αναπληρώσουμε το χαμένο χρόνο. και να δημιουργήσουμε νέες ευκαιρίες, πέρα από όλο αυτο το δήθεν που μας περιβάλλει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ότι έγινε τότε αφορά το τότε και παραμένει μια απλή ανάμνηση. Και όπως όλες οι αναμνήσεις κουβαλάει μόνο τα ευχάριστα στη θύμηση κι όχι τις μαλακίες. Είναι λάθος να συγκρίνουμε εποχές γιατί πολύ απλά κάθε εποχή έχει το δικό της στίγμα και της αξίζει να την ζούμε όπως έχει. Σημαντικότερο είναι να βρίσκεις και να βιώνεις κάθε στιγμή τη δική σου ζωή και όχι αυτά που πασάρουν σαν must όλοι αυτοί οι τίτλοι. Πίσω από την αύρα της "αλλαγής" και του διαφορετικού έπεσε το μεγαλύτερο καπέλωμα και κατευθυνόμενος ευνουχισμός όλων των εποχών. Αλλά αυτό σηκώνει άπειρη συζήτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Χμμμ, δεν θέλω να γίνω (πολύ) κακός.. Η εποχή μας έχει για μένα το χαρακτηριστικό της απενοχοποίησης, και αυτό σημαίνει πως το "κάνω ότι μου αρέσει" έχει ενισχυθεί, πράγμα που είναι καλό γενικά. Αν συνέβαλε σε αυτό το ΚΛΙΚ μαγκιά του.
    Δεν υπάρχουν τόσο πολύ "στολές", "επιλεγμένα μέρη", όσο τουλάχιστον στα 80s και στα 90s. Από την άλλη μας έφαγε η ψευτομαγκιά και η γκλαμουριά του κώλου (εύγε τέκνον estarian) και η μανία το σώβρακό μου να έχει το όνομα κάποιου μαλάκα. Το "lifestyle" που έχω δει να έχουν άτομα που ξέρω πως έχουν πουλήσει το σπίτι τους για να πάρουν SLK.
    Όσοι την πάτησαν ας πρόσεχαν. Από το να είναι στο δικό μου κύκλο καλύτερα να φτιάξουν ένα γκλαμουράτο δικό τους.
    Τα μαντρια είναι για τα πρόβατα έτσι και αλλιώς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Χωρίς να ανήκω στη γενιά του ΚΛΙΚ ή να διαμόρφωσα στυλ ζωής απ' αυτό, οφείλω να παραδεχτώ ότι έχω όλα του τα τεύχη μέχρι τη στιγμή της αποχώρησης του Κωστόπουλου. Ο καθένας στην οικογένεια το διάβαζε για άλλους λόγους, αλλά όλοι είχαμε δυο τρεις κοινές σελίδες: το editorial του Κωστόπουλου και μερικά ίδιου ύφους κείμενα στο εσωτερικό του, που επί της ουσίας κάποιες φορές αναιρούσαν και την ίδια τη φιλοσοφία του περιοδικού.
    Όσο για τη γενιά σου έχοντας δει και τις προηγούμενες δεν είχε και πολλές επιλογές πίστεψε με.
    Καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. hey Pastaflora
    this is a fucking great post

    καλά τα λες (πάλι)
    :)
    μουτς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @sigmund: το τότε πολλές φορές μας κυνηγά και σήμερα. η προσωπικότητά μας εξάλλου έχει δομηθεί από όλα τα μικρά ή μεγάλα συμβάντα του παρελθόντος. το τότε περιέχει γλυκές αναμνήσεις και ανομολόγητες μαλακίες. γιατί να αρνηθούμε ότι τις διαπράξαμε; και γιατί να μην διδαχτούμε από αυτές;

    @zaphod: σκέψου ένα 10χρονο, ένα 15χρονο που βομβαρδίζεται από παντού με τις εικόνες του lifestyle. και ειδικότερα τα παιδιά στην περιφέρεια όπου η τηλεόραση είναι συχνά η μόνη ψυχαγωγία. Οι λύκοι ξέρουν πολύ καλά πώς να τα οδηγήσουν στο μαντρί...

    @νερίνα: η κάθε γενιά έχει τα σημεία αναφοράς της. Πιο πριν ήταν οι κομματικές νεολαίες. Δες σήμερα την κατάντια της γενιάς του Πολυτεχνείου....

    @μανταλένα: ένα μουτς κι από μένα! σ' ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Κάτω ο Κωστόπουλος και τα "100 πράγματα που πρέπει να έχεις κάνει πρίν τα 30". Δεν έχω κάνει ούτε τα 20 και δεν αισθάνομαι καθολου μαλάκας-αποτυχημένος-γκατζούρης-θύμα!
    Στα διάλα.. (βέβαια μέχρι τον Ιούνιο προλαβαίνω να κάνω καμια 10αρια ακομα :P)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Μου θύμισες ένα υβριστικό γράμμα που γράψαμε κάποτε με μια φίλη μου στον Κωστόπουλο (είχαμε λόγο).
    Κρίμα που δεν κράτησα αντίτυπο. Θα έριχνες τρελό γέλιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. 3parties: μα τα πετάνε αυτά τα ιστορικά ντοκουμέντα; τη δευτέρα με τον κηδεμόνα σου! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή