Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007

Έκθεση ιδεών

Δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τον ενθουσιασμό μου όταν ανακάλυψα αυτό το ιερόν βίδεον στους αχανείς δαιδάλους του Γιουτιούμπ. Αν και το άσμα αποτελεί την επιτομή της καρακαρέκλας, η μεγαλοπρεπής σκηνή του κυμπάρη Ρικ στο τζακούζι πρέπει να γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ερωτική εποποιία της ντίσκο.
Κι επειδή έχετε καιρό να μου γράψετε και τα δικά σας, το θέμα της σημερινής έκθεσης ιδεών είναι "Πώς πέρασα βλέποντας αυτό το ντίσκο διαμάντι".


7 σχόλια:

  1. Να του το δώσει του λεβέντη να ησυχάσουμε..!Ααααχ...τι δείχνεις στις παντρεμένες. Η κα. Λουκά τι έχει να πει απ αυτού;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ε, τι να πω;
    Αναστατώθηκα στη σκηνή με τον Ρικ στη πισίνα. Σκέφτηκα πώς θα ήταν αν ήμουν εγώ εκείνη την ώρα στην αγκαλιά του αντί αυτής της ξενέρωτης...
    Μπου χα χα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Επίσης θυμήθηκα και κάτι συμμαθητές μου εκεί στην Α' Λυκείου περίπου, που περνούσαν τη φάση του "γκεράπα" και τα χορεύανε όλ' αυτά ανά δύο, χτυπώντας τους αστραγάλους τους. Τη θυμάσαι αυτή τη φάση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι πήρε η άτιμη από το παιδί και δεν το δίνει πίσω?
    Μάλλον το σαμπουάν+κοντίσιονερ-2-σε-1 για μαλλιά μακρύτερα και δυνατότερα από ποτέ.
    Γκεράπα!
    Γκερονάπ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Α Π Α Ι Χ Τ Ο Σ

    Χωρίς πλάκα ξέρω ανθρώπους που χλεύαζαν αυτή τη μουσική και τώρα τα σκάνε χοντρά για ένα τέτοιο συλλεκτικό βινύλιο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @all: παιδάκια, συγγνώμη για την καθυστέρηση, αλλά ένα ταξίδι αστραπή εκτός Αθηνών με κράτησε μακριά από ίντερνετ και υπολογιστή.

    πάμε λοιπόν

    @ιφιγένεια: η κυρία Λουκά θα έλεγε νο Πόουπ, νο Πόουπ, νο Ρικ, νο Ρικ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @3 parties: και βέβαια τη θυμάμαι τη φάση, όπως θυμάμαι και το δούλεμα τρώγανε στα πάρτυ, από κάτι ... καλόπαιδα σαν και του λόγου μου! τι αστείες εποχές!

    @neropistolero: και το σαμπουάν, και το πιστολάκι, και το ζελέ για τα μαλλιά και προφανώς και την κομμώτρια που του έφτιαχνε αυτή την εξαιρετική κουπ!

    @radio marconi: τι κρίμα να μην έχω τέτοια πολύτιμα πλέον βινύλια στη συλλογή μου... πάει, δεν θα γίνουμε πλούσιοι ποτέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή