Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2006

Παρλέ βου ανγκλέ; Θα αστειεύεστε! Έργα και ημέρες στο Παρίσι, μέρος 2ο


Περπατάω στους δρόμους του Παρισιού θαυμάζοντας με ανοιχτό το στόμα κτίρια και πεζοδρόμια: νιώθω σαν το διαστημόβλαχο που έπεσε από τον πλανήτη Γκράγκουρα στη γη της αισθητικής επαγγελίας. Εδώ η αρχιτεκτονική είναι αρχιτεκτονική, δεν υπάρχουν σπίτια τούρτες με τουρκομπαρόκ καγκελάκια και πορτοπαράθυρα αλουμινίου, τα πεζοδρόμια είναι φαρδιά σαν γήπεδα του μπάτμιντον και τα αυτοκίνητα παρκάρουν στο δρόμο. Υπάρχουν ακόμα και φανάρια για τους ποδηλάτες, γιατί εδώ η συμπαθής αυτή τάξη δεν είναι η μειονότητα των παλαβών, αλλά ένα ζωντανό κομμάτι της πόλης με δικαιώματα, φανάρια και δική της λωρίδα κυκλοφορίας. Το πιο ωραίο όμως είναι οι τύποι που κυκλοφορούν πάνω στα ρόλερ: προσκυνώ αυτή την κυκλοφοριακή πατεντάρα και αναλογίζομαι πόσα μπινελίκια, χύμες και μετωπικές με παρκαρισμένους γιωταχήδες θα έτρωγε όποιος επιχειρούσε την ηρωική έξοδό του με ρόλερ στα πεζοδρόμια της Αθήνας.
Ο δρόμος με βγάζει μπροστά από τον πύργο του Άιφελ, όπου όλος ο καλός ο κόσμος έχει αράξει στο γρασίδι, χαζεύει, διαβάζει, παίζει κιθάρα, κόβει βόλτες, πίνει μπίρες και τρώει πάνω σε καρό τραπεζομάντηλα. Χαζεύω μια τον πύργο μια τον κόσμο, νιώθω λίγο σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα, που βρέθηκε από μια πόλη σκέτη πατσαβούρα στο Τσάμπιονς Λιγκ της ευρωπαϊκής αισθητικής.
Εκείνη τη στιγμή το τηλέφωνο χτυπάει και οι οδηγίες λένε ότι στις 8 πρέπει να είμαι στο τάδε καραχλιδάτο όπως μου εξηγούν εστιατόριο για φαγητό με το διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας. Αααααααααα, μα είναι ήδη 7 και δεν έχω δει τίποτα ακόμη. Κι εκείνη την αποφράδα ώρα συνειδητοποιώ ότι δεν έχω φέρει ούτε ένα σοβαρό ρούχο μαζί μου παρά μόνο κάτι μπλουζάκια με το Σνούπι, τζιν παντελόνες και αθλητικά: λα καταστρόφ! Αποφασίζω να περάσω τη μόνιμη λετσαρία μου ως άποψη, δεν βαριέσαι, σκέφτομαι, θα χωθώ σε μια γωνία και θα κάνω ότι υποφέρω από τζετ λάνγκ.
Του μπι κοντίνιουντ...

10 σχόλια:

  1. Ανυπομονούμε για το παρτ θρη .
    Καλημέρα και καλή βδομάδα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αχ ναι παρτ θρη γρήγορα πληζ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με μεγάλη συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια σε ευχαριστώ που εμνημόνευσες την τάξη των ποδηλατιστών εις την οποία ανήκει και η ταπεινότητά μου. Είναι μεγάλη η τιμή και ακόμα μεγαλύτερη η χαρά διότι επιτέλους γνωστοποιούνται οι ανέσεις που μας προσφέρει εις τον τομέαν τούτον η αλλοδαπή και αντιθέτως τα εμπόδια που ξεπροβάλουν κάθε στιγμή μπροστά μας εις την ημεδαπήν.
    Ζήτω η ζωή χωρίς βενζίνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. eee oxi kai diastimovlaxo

    min to paraxezis

    tous rotas aytous pos niothoun otan erxontai gia proti fora se elliniko nisi ?

    entaksi kaloi oi galloi ala oxi kai etsi .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ellinida και cherryfairy: : καλή εβδομάδα! κάτι σε Λάμψη και Καλημέρα ζωή σε διάρκεια τα βλέπω τα ποστ για αυτό το ταξίδι...

    @erwtas: επικροτώ και επαυξάνω ως φανατική ποδηλάτισσα! μάλλον πρέπει να είμαι ο μόνος άνθρωπος στην αθήνα που δεν οδηγεί. ζωή χωρίς βενζίνη και ποδήλατο εντός του Μετρό, επιτέλους!

    @ kako nini: για διάβασε το πρώτο ποστ και θα αλλάξεις γνώμη. η αισθητική της πόλης είναι όντως συγκλονιστική, οι άνθρωποι χάλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Υπέροχο το Παρίσι, δε λέω, αλλά κάθε φορά που πηγαίνω φεύγω με μια πικρία. Ο λόγος είναι ότι στα ταξίδια μου θέλω να γνωρίζω τους ανθρώπους του κάθε τόπου. Στην γαλλική πρωτεύουσα δεν το έχω καταφέρει ακόμα, αν και κουτσομιλάω γαλλικά. Στην γαλλική επαρχία ναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μα, τα μπλουζάκια με τον Σνούπι είναι πάντα άποψη, και ειδικά στην Γαλλία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μην μου πεις ότι έχασες ευκαιρία για εξαιρετικό φαγητό; Λες και ο Σνούπυ δεν είναι ιδανικός για όλες τις ώρες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @σεξ+πυρ: γνώρισα τους ταξιτζήδες. αξέχαστη εμπειρία! πάντως αξίζει να είναι κανείς ταξιδευτής και όχι τουρίστας: η ανθρώπινη επαφή είναι από τα μεγαλύτερα "συν" σε ένα ταξίδι.

    @sigmund: είμαι σίγουρη, ειδικά αν φοράς και ρόλερ. όχι όμως στο φημισμένο, όπως έμαθα μετά, restaurant Procope...

    @juanita: και όμως στη Γαλλία έφαγα κυρίως ελληνικό φαγητό και μάλιστα από τα χέρια της Βέφας Αλεξιάδου!
    περισσότερα στα ποστ που ακολουθούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. 50kati wres sto parisi otan den koimomoun perpatousa kai to kataeuharistiomoun eheis apolyto dikio
    part3...part3...part3!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή