Σάββατο, 14 Ιουλίου 2007

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2007

Επόμενος σταθμός: Σέριφος



Ξαναφορτωνόμαστε τα μπαγκάζια μας κι αυτή τη φορά παίρνουμε μαζί και τον τετράτροχο κουβά μας: επόμενος σταθμός Σέριφος. Ημερομηνία επιστροφής και πάλι άγνωστη, ας είναι καλά ο φίλτατος Ιωάννης που μας παραχωρεί το σπίτι του στη χώρα επ' αόριστον. Όσοι βρεθείτε εκεί θα μας αναγνωρίσετε από το γνωστό πλέον αξεσουάρ που πάει παντού και φοριέται κάθε ώρα: τις καναρινί σαγιονάρες!
Καλές διακοπές σε όλους και μαζί πάλι από Σεπτέμβρη, αφού κάνουμε μια τελευταία στάση στην Αμοργό.

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2007

Ταξιδιωτικό ημερολόγιο Γαύδου

Image Hosting by PictureTrail.com

Το βλέμμα χάνεται εκεί στον ορίζοντα κι η μόνη σου έννοια είναι αν θα πάρεις κρέπα σοκολάτα ή ζαμπόν-τυρί... διαβάζεις μια δυο γραμμές από το βιβλίο σου και μετά το βλέμμα ξαναφεύγει και πετάει μακριά... Τελικά διάλεξες κρέπα σοκολάτα, τέρμα οι έννοιες για σήμερα!


Image Hosting by PictureTrail.com

Να μην ξεχνάμε και το μαλτέζικο πειρατικό αίμα μας! Ο συνήθης καταληψίας του οικογενειακού DSL ένιωσε πολύ περήφανος όταν είδε αυτό το πλεούμενο!


Image Hosting by PictureTrail.com

Όταν ο ορίζοντας παίρνει κόκκινο χρώμα στη δύση του ήλιου σημαίνει πως έρχεται ζέστη. Τι να την κάνεις την Μετεωρολογική Υπηρεσία εδώ κάτω;


Image Hosting by PictureTrail.com

Μια μεγάλη αγκαλιά με τη Νίκη που μας υιοθέτησε για δυο βδομάδες!

Image Hosting by PictureTrail.com

Τα αγροτικά σε πάνε παντού. Με ή χωρίς κατσίκια στην καρότσα!

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2007

Γαύδος αγαπημένη...

Image Hosting by PictureTrail.com

Μετρό, πλοίο, ταξί, πλοίο, λεωφορείο, φτάσαμε! Σύνολο 18 ώρες και καλώς ήρθατε στις ξεχασμένες εσχατιές της Ελλάδας. Η Γαύδος ζει τη δική της πραγματικότητα κι εσύ δεν μπορείς παρά να μείνεις εκστατικός μπροστά στα δάση από πεύκα και κέδρους, τους αμμόλοφους, τα γαλαζοπράσινα νερά, τον καθαρό ορίζοντα. Την ίδια στιγμή δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι εδώ το πολυτιμότερο πράγμα είναι το νερό και το ηλεκτρικό γιατί ναι, το νησί δεν ηλεκτροδοτείται σε κάποιες περιοχές και πρέπει να μάθεις να ζεις χωρίς ρεύμα, χωρίς τηλεόραση, χωρίς φορτισμένο κινητό. Γρήγορα εγκλιματίζεσαι στη γαυδιώτικη πραγματικότητα που δεν είναι άλλη από το χρόνο που κυλάει ανάποδα, τις συζητήσεις για τον καιρό, τα μποφόρ και τα απαγορευτικά, τις παρτίδες τάβλι, τις πάμπολλες μπίρες, τις καλές καβάτζες κάτω από τους κέδρους, τα κεράσματα, τα οτοστόπ καθώς συγκοινωνία κανονική δεν υπάρχει.
Και μέσα σε όλα αυτά ίσως αξιωθείς να βρεθείς σε κάποιο αναπάντεχο γλέντι, να χορέψεις, να πιεις μέχρι τελικής πτώσης, να γνωρίσεις απίθανους ανθρώπους και στο τέλος να κλάψεις από ευτυχία κοιτώντας τον πιο συγκλονιστικό έναστρο ουρανό που έχεις δει στη ζωή σου.
Αυτά για αρχή, είναι αργά, επιστρέψαμε εξαντλημένοι απ' το ταξίδι, έχοντας μείνει και δυο μέρες αποκλεισμένοι στο νησί σχεδόν χωρίς χρήματα, και οι σκέψεις, οι εικόνες, τα αισθήματα θέλουν το χρόνο τους για να μπουν σε τάξη...